In Nederland vallen een groot deel van de werknemers onder een collectieve arbeidsovereenkomst ( hierna: cao). De cao kan worden gezien als een aanvullende regeling op het individuele arbeidscontract.

 

De wet op de collectieve arbeidsovereenkomst definieert de cao als, een overeenkomst aangegaan door een of meer werkgevers of volledige rechtsbevoegdheid bezittende verenigingen van werkgevers enerzijds en een of meer volledige rechtsbevoegdheid bezittende verenigingen van werknemers anderzijds, waarbij voornamelijk of uitsluitend worden geregeld arbeidsvoorwaarden bij arbeidsovereenkomsten in acht te nemen. Het is mogelijk om via een cao af te wijken van een groot aantal wetsartikelen. De cao is daarom ook één van de belangrijkste rechtsbronnen in het arbeidsrecht. Het bijzondere aan een cao is dat hij niet alleen tussen twee partijen verplichtingen en rechten in het leven roept, maar ook tussen individuele werkgevers en werknemers. Een cao treed pas in werking wanneer deze is gemeld bij de minister van sociale zaken en werkgelegenheid.

 

Doorwerking van een cao.

 

Een cao kan op drie verschillende manieren van toepassing zijn op een arbeidsovereenkomst:

 

  1. De cao kan in het arbeidscontract genoemd zijn;
  2. De cao kan via de overheid algemeen verbindend verklaard zijn voor een maximale looptijd van 2 jaar;
  3. De cao kan van toepassing zijn geworden door een overgang van een onderneming.

 

Een groot deel van de arbeidsrelaties wordt beïnvloed door wat er in een cao staat. Indien u vragen hebt over de rechten en plichten van de werkgever en werknemer, bij conflicten en procedures, is het dus van groot belang om te weten:

 

  • Of er een cao van toepassing is;
  • Welke cao van toepassing is;
  • Wat de inhoud van die Cao is;
  • Hoe een Cao-bepaling dient te worden uitgelegd.

 

In het geval u vragen heeft over het cao-recht neem dan gerust contact met de arbeidsrecht advocaten van Oudaen advocatuur op.